sobota, 7 września 2024

Nakłamałam...

 nakłamałam sobie 

lasy pełne cienia

kryształowe  wody

kwiaty i wzruszenia


nakłamałam twoje oczy

ciepłe dłonie

pocałunki 

pod kopułą nieba


rankiem senna

przebudzona otrzeźwiała

znowu kłamię 

i nic się nie zmienia








Daglezja

16 komentarzy:

  1. Bardzo ładnie napisane i cudne zdjęcia, przyroda potrafi zachwycać :)
    Pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
  2. Jeszcze liliowo, miodnie i złoto....Pozdrawiam barwami jesieni.

    OdpowiedzUsuń
  3. witam serdecznie Dag💚

    wiersz niezwykły, a zdjęcia, jak zawsze, mistrzostwo świata!🤩
    maki w zbożu bosskie, każdy kwiat przecudny, zdjęcia nad wodą przeurocze
    Kochana dziękuję za piękno dla oczu i duszy.. nie mogę się napatrzeć na te cudeńka 😍

    - pozdrawiam najpiękniej, ściskam mocno.. życzę ogrom zdrówka
    i cudowności moc 🤗😘🍀🌻🌺🌼🌹🌞😉

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Kochana Mgiełko, jeziora kocham, zwłaszcza te dzikie. Maki to ostatnie w tym roku, a kłamczuchą jestem... to i sobie kłamię. Pozdrawiam najpiękniej:-)

      Usuń
  4. Bardzo ładny wiersz :) Skłaniający również do myślenia.
    Kłamstwo to jest rzecz, której kompletnie nie toleruję. Po co te wyrzuty sumienia, przepraszanie - skoro nic się nie zmienia...
    Przepiękne fotografie pokazujące piękno natury :)
    Pozdrawiam cieplutko i życzę udanego tygodnia :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ech z tym kłamstwem, to nie przesadzajmy, to tylko wiersz. W realu naprawdę nie kłamię. Mogłabym skłamać, gdyby od tego zależało czyjeś życie, zdrowie...lub szczęście :-))To jest ten wyjątek. Ja sądzę, że osoby które pozwalaja się okłamywać, też maja w tym cząstkę winy. Akceptując, ale i nie reagując na zło, jesteśmy współwinni. Dziękuję za ciepły komentarz i odwiedziny :-))

      Usuń
  5. Odpowiedzi
    1. Dzięki za odwiedziny miła Urocznico. Serdeczności posyłam:-)

      Usuń
  6. I wiersz to poezja i zdjęcia także.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję Krysiu. Pozdrawiam Cię serdecznie:-)

      Usuń
  7. Tak sobie nakłamać może i pięknie..

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pięknie, ale tylko na krótką metę i z przymrużeniem oka. Serdeczności posyłam:-)

      Usuń
  8. nakłamałam, wymyśliłam... w poezji takie chwyty są dozwolone. A do tego pełne uroku zdjęcia. I jest pięknie!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Lusi, wszystko dozwolone...byle w takie kłamstwa nie wierzyć naprawdę, bo wtedy rozczarowanie może być nieprzewidywalne:-) Pozdrawiam zielenią :-)

      Usuń
  9. ludzie zapodziani we własnych głowach czasem gubią drogę na zewnątrz, do spełnień i trwają w mrzonkach. trudno sobie wyobrazić, żeby było tak źle, żeby nie chciało się wyjść i chociaż sprawdzić, czy aby coś nie drgnęło. choćby serce na widok kwiatów bezpańskich.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zamknięcie się we własnym świecie to jakby....śmierć za życia, albo ucieczka od okrucieństw życia...tylko nie wiem czy tak do końca można uciec... Dzięki za komentarz. Pozdrawiam cieplutko.

      Usuń