Ech życie...dokąd tak pędzisz?

Moja jesień

jesienne refleksje

a gdy cień
a gdy szron
okryje moje trawy zranione
nie wyciągnę dłoni
nie poproszę o pomoc
odejdę
z twoim po trzykroć
fałszywym
kocham
odejdę tam
skąd być  może
nie będzie powrotu
zostawię ci pamięć
podeptanej miłości

                          Daglezja

Nie zabijaj mnie powoli

Nie byłam dla ciebie

Zatracamy nasz jezyk polski.:-(((

 Wyszperałam to,  w Bibliotece Polskiej Piosenki... a co Wy na to???

"Użycie języka jest wymiarem naszego patriotyzmu.
Każdy myślący człowiek powinien ćwiczyć prawidłową wymowę,
bowiem aby pięknie myśleć, trzeba pięknie mówić.

Tożsamość narodowa zawiera w sobie świadomość tego, co jednakowe dla wszystkich Polaków oraz świadomość siebie. Ale tożsamość rodzi się także z uświadomionej różnicy wobec innych narodów. Wśród wymiarów tożsamości narodowej najważniejszymi są przede wszystkim: symbole narodowe (barwy i godło) wspólne korzenie, historia narodu, świadomość narodowa, stosunek do dziedzictwa kulturowego, więzy krwi, terytorium, kultura, i…. język.

Na przykład język polski.

Dbałość o jego jakość jest naszym wspólnym obowiązkiem. Bełkotliwe wypowiedzi polityków, przedstawicieli inteligencji czy zwykłych ludzi budzą niesmak i dają zły przykład nam wszystkim, utrwalają nieprawidłowe formy użycia. Poza zwykłymi, tradycyjnymi omyłkami językowymi w doborze odpowiednich słów słyszymy katastrofalne maniery np. włanczać, swetr, na sklepie itp. W ustach młodzieży lęgną się jakieś żaby. Forma wypowiedzi rodzimych raperów staje się codzienną nowomową i slangiem nie tylko młodzieżowym. Dawniej też tak było, ale igraszki z językiem miały charakter kodowania ważnych informacji przed starymi. Obecnie do tej naturalnej potrzeby ukrywania się za słowami dołączyło celowe zniekształcanie mowy ojczystej polegające na tubalnym bełkotaniu naśladującym język wypowiedzi blokersów czy kiboli. Tolerujemy niechlujne wypowiedzi mamroczących coś pod nosem uczniów. W opłakanym stanie znalazły się samogłoski nosowe, spółgłoski szumiące, szeleszczące i świszczące, których artykulacja sprawia nawet dorosłym wiele kłopotów. Jakże często słyszymy, że odjeżdża Pociąg do Czebini o czeciej czydzieści czy? Albo Leśnom drogom wędrujom harcerze?

Zapomnieliśmy o tym, że język pozwala nie tylko opisywać świat, ale także objaśniać go i rozumieć. Precyzja języka wyznacza porządek myśli, a prawidłowa wymowa jest warunkiem prawidłowej pisowni. Komunikacja oparta o ,,rozmowy” internetowe czy esemesowe powoli i niepostrzeżenie zatraca swój charakter przekazu myśli, a zaczyna być jedynie zestawem emotikonów. Warto rozpocząć krucjatę przeciwko niedokładnej wymowie i akcentowi inicjalnemu, tak by następne pokolenie radowało się brzmieniem chrząszcza w trzcinie i rozumiało dłuższe wypowiedzi. Miejmy również nadzieję, że za parę lat znajdzie się ktoś, kto będzie umiał przetłumaczyć znaleziony gdzieś w Internecie epigramat Mikołaja Reja:

"NiEcH zIoMy nA w0RLdZi3 ZaKuM4j0M,
żE PoLaCy S0m C00L ! kIlKa JęZykoof Maj0M"
...na
"A niechaj narodowie wżdy postronni znają,
iż Polacy nie gęsi, iż swój język mają!"

Prof. dr hab. Jagoda Cieszyńska - Instytut Filologii Polskiej UP w Krakowie
Waldemar Domański - Dyrektor Biblioteki Polskiej Piosenki "


                                                                                                            

Huba tancereczka

Jesień

rankiem otulonym mgłą
bosą stopą po rosie
niczym widmo
nie tykając ziemi
stąpa ona

na skroni  ma
deszczu korale
po lasach
po polach
płynie jesień roztańczona

niesie w dłoniach
jarzębiny krwistej korale
mimozy złotej serpentyny
i nić babiego lata

między liście kasztany
i liliowe wrzosy
lekko delikatnie promyk
słońca wplata

Wśród przyrody

Jaszczurka zwinka

Nasosznik trzęś

Ranna rosa

Rosa

Owoce dzikiej róży i kwiat astry.

Szczęśliwy, bo Laila przyjechała w gości.:)

Moje ścieżki jesienne

Chowa się za las

Bieluń dziędzierzawa. Kwiat i owoc.

Bieluń dziędzierzawa. Roślina afrodyzjak, lecznicza i używana w  rytuałach. Aby nie zwróciła się przeciw człowiekowi należy jej przynosić dary, w postaci turkusów.( U Indian Navajo)
Indianie Huichol czczą ją jako czarodziejską roślinę, należącą do mrocznych stron szamanizmu.

Skrzypce:)

Niepewność

a może ja jestem złudzeniem
 może ja  tylko się wyśniłam
i zaraz zniknę jak mgły rannej skroplenie
jak tęcza po deszczu
co się barw paletą mieniła

zostanie po mnie puste miejsce 
między chmurkami na niebie 
no widzisz
ja sama nie wiem siebie
więc jak mnie odnajdziesz

wśród wiatrów tylu
tylu westchnień
tylu ros porannych
jak rozpoznasz moich dróg przestworza
skoro los mi daje jedynie bezdroża
                                                      Daglezja

:-(((

(...) "czasem gdy przychodzi, przychodzi za późno"..:(

I stała się ciemność

zniknęło moje imię
z tabliczki
na twojego serca drzwiach
pamiętam
wręczyłeś klucz
nie wzięłam wychodząc

ufna

pukam
pukam 

cisza 

                                                                       Daglezja

Życia meandry

czarno-biały film
kręci się kręci

          dramat długi
          a czas krótki

zgubiłam barwy
nie rozumiem akcji

          ocal sen kwiatów
          i trwałość kamienia

ty jedyny
który znaczysz 

           nie dźwigaj tej ziemi
           za trudnej sam

                                                     Daglezja